به پیشگاه امام صادق-علیه السلام

عرض ارادت:
سروده¬ای در قالب غزل:

شُکر خدا که غنچه¬ی بُستان صادق¬ایم
گل¬های با نشاط گلستان صادق-ایم

امروز دوستداریِ او افتخار ماست
فردا چه دیدنی¬ست! چو مهمان صادق¬ایم

مولا، نماد دانش و پرهیز و راستی¬ست
مبهوت از کمال فراوان صادق¬ایم

مثل کویرِ بی¬رمقِ خفته نیستیم
تا شبنم بهاریِ بارانِ صادق¬ایم

اسلام ناب، آب از آن چشمه می¬خورد
ما هم کنار چشمه¬ی جوشان صادق¬ایم

بنواز با نوازشِ لطفت وجود ما
ما میهمان سفره¬ی احسان صادق-ایم.

***

شهادت:
سروده¬ای در قالب غزل:

چشمان شیعه، پر شده از ماتم فراق
خون می¬چکد مگر که شود مرهم فراق

خواهم دلی که جوی بهاری شود چو چشم
باران بگیرد و بشود همدم فراق

دل را گرفت و چشمه¬ی ماتم هدیّه داد
این هم ز ماجرای دل و زمزم فراق

اشک سفید، پیش رخ زرد جا گرفت
آه و فغان و ناله و غم، محرم فراق

امّت، یتیم شد. پدر شیعه، کشته شد
پر شد تمام کشور عشق از غم فراق

صادق، امام طایفه¬ی دین، شهید شد
عالم شد آشنا به غمِ عالمِ فراق.

***

پروازعشق...